„Inna
perspektywa” jest rozmową przeprowadzoną przez panią Joannę Polis z panią
Barbarą Rosiek, psycholog kliniczną, jak również znaną pisarką i poetką. Pani
Barbara jest autorką kilkunastu książek, spośród których najbardziej znaną jest
„Pamiętnik narkomanki”, który, mimo, że od jego powstania upłynęło już wiele
lat wciąż jest czytany i budzi wiele kontrowersji.
Jednakże
książka Joanny Polis, choć sporo w niej odniesień do książek pani Rosiek nie
traktuje jedynie o twórczości literackiej pani Barbary. Według mnie jest to
publikacja pozwalająca nieco bliżej poznać prawdziwe życie i świat Baśki eR,
która jest równie mocną, co skrytą osobowością.
Dzięki
„Innej perspektywie” dostajemy szansę spojrzenia na świat oczyma pani Barbary
zaczynając od dzieciństwa i domu rodzinnego, poprzez lata szkolne, studenckie,
dorosłość, a wraz z nią zawodową praktykę psychologa klinicznego, aż po chwilę
obecną.
Pomimo
introwertyzmu, jaki niezaprzeczalnie nosi w sobie Pani Barbara bardzo otwarcie
i szczerze odpowiada ona na pytania zadawane przez panią Joannę. W rozmowie tej
poruszonych zostaje bardzo wiele trudnych i bolesnych zagadnień. Wraz z
rozmówczyniami przemierzamy traumatyczną drogę od początków uzależnienia od
narkotyków i alkoholu poprzez depresję, stany lękowe i próby samobójcze oraz
różnorodne życiowe zakręty, aż do chwili obecnej, w której Pani Barbara uczy
się na nowo zachwycać każdym kolejnym dniem.
Chociaż z całą pewnością nie jest to łatwe, gdyż zarówno bagaż życiowych
doświadczeń, jak również kłopoty natury psychofizycznej, które wciąż jej
towarzyszą to moim zdaniem pani Barbara
jest przykładem na to, iż człowiek w całej swojej małości jest jednak wielki i
nosi w sobie ogromną wewnętrzną siłę.
„Inna
perspektywa” to oprócz wyimków z książek pani Rosiek oraz niepublikowanych
dotąd zdjęć z prywatnego archiwum jest obrazem kobiety – człowieka, któremu nic,
co ludzkie nie jest obce – ani największe upodlenie, jakie niosą ze sobą
nałogi, ani poczucie wewnętrznego spokoju i spełnienia, które pani Barbara
wciąż na nowo w sobie odkrywa, mimo tego, że nadal w jej życiu zdarzają się
chwile trudne, pełne lęku i gorszego samopoczucia.
Rozmowa
ta jest również interesującym studium psychiki osób uzależnionych czy też
zmagających się z depresją, schizofrenią lub innymi zaburzeniami psychicznymi.
W swoich kilkunastu książkach autorka tak doskonale potrafiła wniknąć w
psychikę i emocje swoich bohaterów, iż czytelnikowi bardzo trudno jest
rozróżnić, które fakty pochodzą z jej własnych doświadczeń, a które są tylko
fikcją literacką.
Moim
zdaniem publikację tę powinien przeczytać każdy dorosły człowiek, gdyż w
dzisiejszym świecie właściwie na każdym kroku spotykamy się z różnego rodzaju
uzależnieniami i wielu ludzi poszukuje dla siebie nadziei, że choć nie będzie
to łatwe to wciąż są oni w stanie wygrać swoje życie.
Dla
lekarzy, terapeutów oraz osób, które w jakikolwiek sposób, na co dzień stykają
się i wspierają osoby borykające się z różnorakimi problemami, o jakich mowa w
niniejszej książce może być ona pomocną wskazówką, jak mogą chociaż odrobinę
bardziej zrozumieć i wspomagać swoich podopiecznych.
Autorkom
niniejszej książki gratuluję natomiast odwagi. Pani Joannie Polis, ponieważ nie
bała się zadać wielu bardzo trudnych i ogromne ważnych pytań. Natomiast pani
Barbarze szczerości i pewnego rodzaju wewnętrznego ekshibicjonizmu, bez którego książka ta nie byłaby z całą pewnością
tak autentyczna i skłaniająca czytelnika do refleksji jak ma to miejsce w
obecnej jej formie.
